Praca CST w latach 2000 – 2007ma charakter warsztatowy. Traktowana  jako twórczy proces rozwoju, dojrzewania. Zmierzamy się w niej z problemami, z którymi spotykamy się w naszych relacjach z ludźmi, z historią różnych grup społecznych, etnicznych i kulturowych. Staramy się pojąć i zrozumieć je coraz dojrzalej.

Obecny w spektaklach wątek etnograficzny wiąże się z miejscami, w których pracujemy. Poszukujemy własnych dróg. Szczególnie bliski jest nam krajobraz Pogranicza oraz bogactwo kulturowe tej specyficznej przestrzeni. Miejscem takim jest dla nas pogranicze Beskidu Niskiego i Bieszczad, gdzie od kilku lat koncentrujemy swoją działalność społeczną i artystyczną. Nie zwracamy się jednak w stronę tak zwanego zdeklarowanego teatru źródeł. W naszej pracy bardzo silnie obecna jest problematyka współczesna, która pozostając w relacji z tradycyjną kulturą ludową, etniczną, tworzy swojego rodzaju pogranicze mentalne – Starego z Nowym.

Warunkiem uczestnictwa w działaniach teatralnych jest dla nas bezpośrednia obserwacja, uczestnictwo w zdarzeniach, spotkaniach z ludźmi, ale też krytyka względem otaczającego nas świata i samych siebie, wreszcie autentyczna potrzeba, szczera intencja. Decydują one o przyjmowanej przez każdego z osobna odpowiedzialności za współuczestnictwo w wypowiedzi teatralnej. W pracy indywidualnej i zespołowej czerpiemy z dokonań inspirujących nas reformatorów teatru tj. Konstantego Stanisławskiego, Jerzego Grotowskiego, Tadeusza Kantora. Ze Stanisławskim łączy nas przede wszystkim stosunek do teatru, własnej pracy – przyjęta samodyscyplina, metoda pracy nad sobą, etyka teatralna. Nieustanne poszukiwanie integralności, autentyczności, szukanie – burzenie – szukanie tego, co w nas żywe, nowe, prawdziwe – to ukłon w stronę Grotowskiego. Bardzo ważna dla naszych poszukiwań jest, bliska twórczości Kantora, wartość pamięci

odnajdywanej w skrawkach historii, miniaturach obrazów, wspomnień, przedmiotów. Działamy na dwóch płaszczyznach – w zamkniętej pracy studyjnej, opartej na warsztacie aktorskim oraz na płaszczyźnie społecznej, kulturotwórczej – w krajobrazie pogranicza kulturowego wsi. W warsztacie aktorskim czerpiemy z różnych konwencji, wpisujących się w wypracowaną przez zespół stylistykę wypowiedzi, ekspresji, silnej energii. Ważnym elementem jest śpiew, praca z ciałem oraz realizm psychologiczny. Obecny w naszych wypowiedziach symbolizm, bezpośredni dialog z nie podkolorowaną sztucznie rzeczywistością, tak w warstwie słowa jak i obrazu, autentyzm wyrwanych z codzienności scen, faktów, słów, wpisuje nas w nurt teatru podejmującego problemy społeczno – kulturowej tożsamości, odmienności, a nade wszystko wartości człowieka i jego świata.

 

Praca w latach 2008-2011.

Wraz z upływem czasu, z coraz bardziej ograniczonymi możliwościami czasowymi i finansowymi Teatr nasz zmuszony jest dostosować swoją formułę do aktualnych warunków i otworzyć się na tzw. szeroką publiczność.

Jednak styl i wypracowane zasady wykonawcze pozostają w swym charakterze niezmienne. Do zespołu dołączają nowe osoby, a Bogusław Słupczyński rozpoczyna współpracę z muzykiem Zbigniewem Wałachem.

Bardzo ważna staje się podejmowana przez teatr problematyka społeczna i historyczna. Grupa angażuje się też w walkę o swoje miejsce w mieście. W 2009 roku uzyskuje możliwość wynajmu na swój wyłączny użytek sali prób zlokalizowanej przy ulicy Wyspiańskiego 2 w Cieszynie. Teatr utrzymuje się sam bez żadnej dotacji z zewnątrz.